คนแต่ละคนมีเป้าหมายไม่เหมือนกัน เราเองตอนเด็กไม่ได้มีอะไรมาก
 
พ่อแม่เลี้ยงแบบลูกคนจีนฐานะไม่ดี คือให้เรียนแค่ภาคบังคับสมัยนั้น
 
จบ ป.7  แล้วให้ออกมาช่วยบ้านค้าขาย ตอนนั้นยากเรียน แต่ไม่มีหนทาง
 
 
พอดีว่าพี่สาวแต่งงานมาอยู่ กทม. เอาเรามาอยู่ด้วยจึงได้เรียนศึกษาผู้ใหญ่
 
เรียนยังไม่จบ ม.ศ.3 พี่กะย้ายกลับ ตจว. เราจึงกลายเปน จบ ป.7 เท่าเดิม
 
ไปหางานทำกะยาก อยากทำงานเสมียน จึงไปเรียน บ/ช พิมพ์ดีด
 
 
จบมาไป สมัครงานเสมียน เขาไม่รับเพราะจบ ป.7 จึงต้องไปสมัครงาน
 
ขายกางเกงยีนส์ ตอนนั้นอายุ 17 ปี รู้แล้วว่าตนเองอยากเรียนสูง อยาก
 
ทำงานเป็นเสมียน ไม่อยากเป็นพนักงานขาย จึงตั้งเป้าว่าต้องเรียนให้จบ
 
ม.ศ.3 ต่อมา บ.กางเกงยีนส์ให้ย้ายจาก ตจว.มาอญุ่ ห้างฯที่ กทม.
 
 
ตอนนี้แหละ จึงไปเรียนภาคค่ำใหม่ จนจบ ม.ศ.3 ศึกษาผู้ใหญ่สมัยนี้
 
คือการเรียน ก.ศ.น ได้ไปสมัครทำงานเป็นเสมียนสมใจอยาก ทำที่
 
บ.ก่อสร้างเล็ก ๆ เลยได้รู้ว่า การเปนเสมียนนั้นงานหนักมาก กว่าพนักงาน
 
ขายที่แค่ขายสินค้า ขายไปแล้วจบงาน แต่เสมียนทำไม่จบสักที..เหนื่อยใจ
 

Comment

Comment:

Tweet

กล่าวถึงการศึกษา บางทีก็มีข้อจำกัด ในเรื่องของการหางาน ทุกแขนง มักจะมีกรณีมาจำกัดเช่นกัน แล้วแต่ประสบการ์ที่เราเคยเจอะเจอ เช่นตอนที่ยังวัยรุ่น ยังรู้สึกไม่กังวัลมาก การทำงานที่ คิดว่าอืม ไม่ยากหรอกน่าถ้าพอใจกับมัน ลองจัดการนู่นนี่ เดี๋ยวเดียวก็ดีเอง พบว่ามันยากนะ...พอเริ่มเข้าสู่ช่วงชี่วิต20s กลับรู้สึกกังวลมาก คิดว่าต้องพยายามอย่ากังวลในอนาคตมาก แล้วทำวันนี้ เวลาที่เรากำลังใช้อยู่ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด

#6 By yo on 2015-09-26 23:12

อย่างน้อยก็มีเป้าหมายในชีวิตนะครับ
ถึงจะยากลำบากแต่ก็ยังรู้ว่าอยากเดินไปทางไหน
ตอนนี้ผมยังไม่ชัดเจนเลยว่าจะเดินไปไหนได้บ้าง
ไม่ได้แวะมานานเลย
คิดถึงครับ Hot!
เป้าหมายของชีวิต....เยอะแยะไปหมด อยากได้นั่น ได้นี่ คิดฝันไว้เยอะมาก เพราะสมัยเด็กๆที่บ้านไม่รู้เรียกว่าจนหรือเปล่า ไม่ได้เงินไปกินโรงเรียน ต้องเอาข้าวไปกินทุกวัน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกไม่ดีเลยนะคะ
ชุดนักเรียนไม่เคยได้ซื้อใหม่ เป็นชุดบริจากจากญาติในกรุงเทพซะมาก แต่ก็ไม่เคยคิดอยากได้ของใหม่ๆเลยนะคะ เพราะรู้ว่า เตี่ยกับแม่ไม่มีเงิน ....
เป้าหมายของเตี่ยกับแม่คืออยากให้ลูกรับราชการ แต่ลูกก็ไม่สามารถสอบเข้าได้ 55555 เป้าหมายเตี่ยกับแม่พับใส่กระเป๋า
เป้าหมายลูก...ขอแค่สุขใจก็พอ ไม่อยากได้อะไรเหมือนตอนเด็กๆแล้ว เหมือนกับคิดได้ว่า ทำไมเราอยากแล้วเป็นทุกข์จัง ดูสิสมัยเด็กๆ เราไม่อยาก ก็ไม่เห็นเป็นทุกข์เลย ( หรือตอนเด็กๆมัวแต่ห่วงเล่น จนลืมทุกข์ก็ไม่รู้)
big smile big smile

#4 By โต๊ะคิ้งส์ on 2015-08-27 16:43

สมัยเด็กๆ แม่กี๋จะบอกกับกี๋เสมอว่า ตอนนี้เค้าไรให้เรียนก็เรียนไป อยากเรียนอะไรก็เรียน แม่มีแค่เงินที่จะสร้างให้ลูกได้ความรู้เท่านั้น ไม่เหมือนสมัยแม่ อยากเรียนก็พยายาม งานก็ต้องทำ เรียนก็อยากเรียน ผลสุดท้ายตื่นตีสี่นั่งรถเมย์ไปเรียนรอบเช้า พอบ่ายก็นั่งรถข้ามจังหวัดมาทำงาน จนจบ กี๋เชื่อค่ะว่า คนรุ่นก่อนๆ เก่งงานจริง และเด่งทุกงาน ไม่เหมือนรุ่นกี๋ เรียนอย่างเดียว เก่งเฉพาะทาง และบางทีก็ไม่ชำนาญและแก้ไขไม่เป็นsad smile Hot!

#3 By KANITCHA SRINAKA on 2015-08-25 19:57

ความเป็นจริงมักไม่ค่อยเหมือนความฝัน
ทางนี้ก็ยังหวั่นใจกับเป้าหมายในอนาคตอยู่เลยค่ะ Hot!

#2 By Jiseino on 2015-08-23 21:10

มีชีวิตที่ระหกระเหิน เคยได้ยินเรื่องหลายคนในสมัยก่อน ลำบากแต่มีประสบการณ์ชีวิตที่ดีแล้วบั้นปลายก็มักจะได้ดีทั้งนั้นเลยนะครับ ไม่เหมือนคนเดี๋ยวนี้(บางคน) โชคดีจนทำอะไรไม่ค่อยเป็นไม่มีแรงจูงใจไรเลย(ว่าตัวเอง) ส่วน งานเสมียนนั้นเข้าใจโพดๆเลยคับ ลำแบกจริมๆ -*- Hot!

#1 By p.cobra on 2015-08-23 03:21