แม่ค้า 383 เตี่ยของฉัน

posted on 07 Dec 2014 09:03 by piyanar
 
 
พ่อแม่เรามาจากเมืองจีน พ.ศ.2470 เตี่ยมาก่อนแม่ 10 ปี เตี่ยเป็นคนงาน
 
ก่อสร้างสถานนีรถไฟสายอีสาน งานหมดที่ จ.ขอนแก่นเตี่ยกับเพื่อนจึง
 
ปักหลักที่เมืองนี้ เตี่ยเปิดร้านขายเฟอร์นิเจอร์และรับเหมาต่อเติม ซ่อม
 
บ้าน ต่อมาอีก 10 ปี เตี่ยถึงได้รับแม่มาจากเมืองจีนมาอยู่ด้วยกัน แม่เปิด
 
ร้านขายของ เบ็ดเตล็ด เตี่ยยังคงออกไปรับจ้างซ่อมบ้าน มีลูกค้าทั้งปี
 
ใคร ๆ ชอบฝีมือเตี่ยที่ปราณีตและราคาไม่แพง เตี่ยเป็นคนใจดีใจกว้าง
 
พอได้เงินเยอะจะแจกเงินลูกหลานและเด็กข้างบ้าน เด็กแถวบ้านทุกคน
 
พอเห็นเตี่ยมา จะร้องขอตังค์กินขนม ฉันเป็นลูกคนสุดท้อง พี่น้อง 5 คน
 
ตอนฉันเกิด เตี่ยอายุ 56 แม่เองเบื่อและเหนื่อยกับลูกมาก เตี่ยเอาฉัน
 
มานอนด้วย ป้อนนมให้ฉันตอนกลางคืน ฉันนอนกับเตี่ยจนอายุ 12
 
 
เตี่ยบอกเป็นสาวแล้ว ให้ไปนอนกับพี่ ๆ ใหม่ ๆ ไม่ค่อยชินกลางดึกฉัน
 
แอบเข้ามานอนกับเตี่ยบ่อยมาก อายุ 13 ปี พี่สาวแต่งงานมาอยู่ กทม
 
เธอเอาฉันมาอยู่ด้วย 3 ปีต่อมา ฉันกลับไปอยู่บ้านได้ 1 ปี พี่ชายคนโต
 
รับไปอยู่ด้วยที่สกลนคร ต่อมาฉันกลับเข้าทำงานที่ กทม อีกครั้งอยู่ยาว
 
 
จนแต่งงานเมื่อ ปี 21  ปี 23  ฉันคลอดลูกสาวคนแรก เตี่ยได้มาเยี่ยม
 
ตอนที่ลูกอายุ 3 เดือน เตี่ยเลิกทำงานอายุ 65 ปี  ฉันมีลูกเตี่ยอายุ 72
 
เตี่ยยังแข็งแรงมีแต่หูตึง เพราะอยู่กับงานที่เสียงดังมาตลอด เวลาคุย
 
กับเตี่ยต้องตะโกน ก่อนที่เตี่ยจะเสีย 3 ปี เตี่ยเริ่มไม่มีแรง นั่ง ๆ นอน ๆ
 
เดินไม่ไหวแต่ยังกินอาหารได้ ฉันมีลูก 3 คน เตี่ยได้อุ้มหลานทุกคน
 
 
เมื่อ ลูกชายคนเล็กของฉันอายุ 9 เดือน เตี่ยก็เสียด้วยโรคเส้นเลือด
 
ในสมองแตก อายุ 82 ปี วันที่เอาเตี่ยลงโลงศพ มีฉันคนเดียวที่อยู่วัด
 
พี่ ๆ ยังมาไม่ถึง พระอาจารย์บอกว่าเดี๋ยวเลยเวลา เอาศพลงโลง
 
ต้องทำพิธีเลย ฉันจีงเป็นลูกคนเดียวที่แต่งตัวให้เตี่ยจนสวยงาม
 
พอลงโลงแล้วพระอาจารย์ให้ฉันเขียนชื่อตนเองฝังพร้อมเตี่ย เป็น
 
การแก้เคล็ด จึงเขียน 3 ชื่อคือ ชื่อจีน ชื่อจริง ชื่อเล่น กันเหนียวอิอิ
 
 
เตี่ยรักและห่วงลูกแม้นตายไปแล้ว ยังมาดูแลฉัน งานศพช่วงหน้าหนาว
 
อากาศหนาวมากหน้าต่างไม่ได้ปิด มีตะขอสับอยู่ ฉันนอนหนาวในใจ
 
อยากจะลุกไปปิดหน้าต่าง แต่ลุกไม่ไหวมันเหนื่อยมาก ใจฉันนึกถึง
 
เตี่ยว่านี้ถ้าเตี่ยยังอยู่ คงปิดหน้าต่างให้แล้ว พอคิดเท่านั้นหน้าต่าง
 
ก็ปิดเข้ามาดังปั่ง โดยไม่มีลมพัดเลย ฉันสะดุ้งและรู้ทันทีว่าเตี่ยมา
 
จึงยกมือไหว้ ขอบคุณเตี่ยที่ดูแลลูกอย่างดีทั้งเมื่อมีชีวิตและไม่มีชีวิต
 
 
  รักเตี่ยมาก เท่ากับรักพระเจ้าอยู่หัว
 

Comment

Comment:

Tweet

เตี่ยน่ารักนะคะอุส่าปิดหน้าต่างให้ด้วย big smile

#9 By Paa orKant on 2014-12-23 12:00

Hot! Hot!  ซึ้งจังค่ะ

#8 By jin on 2014-12-22 12:11

เตี่ยหล่อค่ะ

Hot! Hot! Hot! confused smile

#7 By nrintip(whitepingeon) on 2014-12-20 19:42

คิดถึงคุณปิยะเหมือนกันครับ ขอบคุณที่แวะไปเม้นบล็อกเสมอมาเลยนะครับ ผมกลับมาแล้ว แหะๆ
เรื่องครอบครัว อ่านของใครก็คิดถึงแต่วันเก่าๆจริงครับ
เพราะคนที่เขียนถึงล้วนเป็นคนสำคัญทุกคนเลย
ชอบอ่านวิธีการเขียนของคุณปิยะมากเลยครับ
แวะเข้ามาเยี่ยมครับ
หวังว่าคงสบายดีนะครับ ^^ ~

#6 By TpfoX-Jay walkerZ on 2014-12-19 02:41

ตอนแรกคิดว่ายาวๆจะอ่านไม่จบ อ่านเพลินๆแป๊บเดียวจบเลย รู้สึกอบอุ่นจัง ><

#4 By Nae on 2014-12-07 22:13

ซึ้ง T^T
ขอบคุณที่เล่าให้ฟังกันนะคะ
Hot!

#3 By Jiseino on 2014-12-07 20:43

อ่านเพลินเลยพี่นุชbig smile

#2 By saifon osoth (1.47.201.155|1.47.201.155) on 2014-12-07 12:53

confused smile confused smile confused smile confused smile Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By The Dream will not Die on 2014-12-07 12:22